Als ik mensen vertel dat ik autistisch ben

Als ik mensen vertel dat ik autistisch ben, krijg ik vaak de volgende reactie: ‘Is niet iedereen een beetje autistisch?’

Het is moeilijk om hierop te reageren. Ik krijg de neiging om me te verdedigen dat ik toch echt wel autistisch ben en dat het niet samenvalt met de onzekerheid die iedereen wel eens heeft over hun relaties met anderen. Ik wil het graag een zwart-wit plaatje maken, maar dat is het natuurlijk niet. Veel mensen hebben trekjes die ‘autistisch’ genoemd worden. Dat klopt! Zeker hier in Eindhoven. Maar dat maakt al die mensen nog niet autistisch. Ik denk dat de meeste mensen ook vrouwelijke trekjes hebben, maar dat maakt hen niet allemaal vrouw. Zoiets.

Zoals ik in mijn eerdere blogpost Anders, anders schreef, zijn er veel dimensies die onze identiteit bepalen: de manier waarop je hersenen werken; je lichamelijke mogelijkheden en onmogelijkheden, je seksuele geaardheid, de culturen waarin je opgroeit, je opleidingen etc. etc. Al die dimensies zijn diffuus en hebben invloed op elkaar. Autisme is daarin maar een aspect.

Het probleem met autisme is alleen dat het je beperkt in je mogelijkheden om jezelf in een kader te passen. Of in andere woorden, je hebt moeite om je identiteit te bepalen in relatie tot je omgeving. Hannah Gadsby laat dit heel mooi zien in haar interview op Youtube.

Deel dit verhaal op social media

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *