Ver Anders Veranderen -11- vrucht dragen

VRUCHT DRAGEN

Dit is de neerslag van gesprekken die ongeveer zeven jaar geleden plaatsvonden tussen Martien Vissers, Bernard de Gier en mij; diepgaande gesprekken waar we toen geen aantekeningen bij maakten. Alleen Martien heeft weleens een schetsje op papier gezet. Wat nu op mijn blog komt is een eenzijdige voortzetting van dat gesprek.


Zalig zij die gelooft dat tot vervulling zal komen al wat tot haar gesproken is vanwege het Zijnde. (naar Lucas 1:45)

Dit is een deel van de lofzang, de magnificat, die Maria uitspreekt als ze Elisabeth ontmoet. Beiden zijn in verwachting, maar in de magnificat is het het volk van Israël die ‘in verwachting’ is. Uit haar zal de Messias geboren worden. De Messias die groeit in het lichaam van een vrouw, die groeit in de gemeenschap van het volk van Israël.

Vruchtbaar

Als je in verwachting bent komt het kind door jou, het groeit uit jou en zelfs ten koste van jou, maar dat betekent niet dat je iets van het proces in de hand hebt. Zelfs in onze tijd is er maar weinig te controleren aan een zwangerschap, al proberen we het wel. Maar de metafoor is niet uit onze tijd. Het is uit een tijd waarin ‘in verwachting zijn’ veel onvoorspelbaarder was dan nu. Het kind werd je gegeven. Het was een vervulling; niet van een kinderwens, maar van dat wat op de mens toekwam. Er had ook kunnen staan: Zalig is zij die haar hele zijn, lichaam en ziel, ter beschikking stelt van het Zijnde. De toekomst, die door haar komt, is heilig, heel en helend aanwezig, maar ook gebroken als ze haar kind moet zien sterven aan het kruis. De geboorte is hier een rake metafoor: De grootste pijn die een mens kan ervaren, samen met het sterkste gevoel van vervulling… Een vreemde paradox – pijn en gebrokenheid die tegelijk ook heil en heelheid is. Het krijgen en opvoeden van een kind kan een zegen zijn. Maar die zegen komt alleen tot vervulling als je het op het juiste moment liefdevol kan loslaten.

Een vruchtbare relatie

Zo is in het algemeen een relatie een zegen als we bereid zijn de ander liefdevol los te laten. Maar ook het uitonderhandelen van een klimaatakkoord kan een zegen zijn als elke gemeenschap er werkelijk iets voor op wil geven … liefst ook met liefde ondanks de pijn. En boven dit alles kan een vredesonderhandeling een zegen zijn. Een zegen die alleen kan zijn, als mensen bereid zijn hun beeld van de ander en van zichzelf (in liefde) los te laten.

Liefdevol loslaten is het overdragen van een deel van de controle aan een ander, maar in deze metafoor ook aan de Ander met een hoofdletter. De Ander die is wat is of die is wat zal zijn. De Ander waar wij in moeten geloven, zonder dat er garanties zijn. Net als Maria zijn wij in verwachting van een kind, maar net als Maria staan we machteloos toe te kijken als ons kind gekruisigd wordt… Kunnen we dan liefdevol loslaten? Is dat het geloof waar het hier om gaat? Is dat het heil?

Messiaanse verwachtingen

Ook het volk van Israël is vol verwachting en daarmee ook in verwachting, want uit haar midden zal de Messias opstaan. Overal en altijd steekt dit geloof in een messias zijn kop op als de tijden onzeker zijn en de machteloosheid het grootste is. Niet alleen in de joodse traditie. Het messias-idee bestaat bij zeer veel volkeren in alle tijden en op alle plaatsen, ook binnen de islam en het hindoeïsme. Zelfs het boeddhisme heeft gemeenschappen die geloven in de wederkomst van de Boeddha. Steeds maar weer staan er messiasfiguren op en altijd weer worden we teleurgesteld.

In Ver Anders Veranderen -4- zegt Johannes dat de messias komt in Jezus. Maar ook Jezus van Nazareth verwijst weer verder. Hij is een vervulling vanwege het Zijnde. Hij is een zegen, maar ook hij moet uiteindelijk zijn leven laten.

De geboorte van een toekomst

Stel dat een mens alleen een messias is in de mate waarin hij of zij het Zijnde doorgeeft. Dan is Jezus als persoon geen messias, maar dan komt het goddelijke door hem tot ons. Dan zijn ook Johannes of Maria geen messias. Of jij … maar de messias komt wel door jou tot mij. De messias is op deze manier een heilige, helende geestesgave, het Zijnde zelf, een zegen die ons toekomt als we op het juiste moment liefdevol kunnen loslaten.

Is dit alles waarom ons toegezegd is dat we in pijn zullen baren?


Wees welkom om hier je reactie, al of niet met een eigen visie op vrucht dragen, in woord of beeld te delen.

Wil je op de mailinglijst? Stuur dan een e-mail naar a.cottaar [aap] zetce.nl.

Kijk vooral eens terug naar de reacties op vorige posts. Diep gevoelde verhalen en gedichten. Dank jullie wel!


Deel dit verhaal op social media

One Reply to “Ver Anders Veranderen -11- vrucht dragen”

  1. Wat verwachten wij in deze Corona tijd? Waarvan zijn we als wereldbevolking in verwachting? En is dat voor ieder hetzelfde of kunnen we kiezen? Ik kies voor het Licht, de Liefde, de Eeuwige.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *