Koningsdag

Rond Koningsdag is er altijd de vraag: Willen we een monarchie zijn, of toch liever een republiek? Volgens het NRC is de grote meerderheid van de Nederlanders voor de monarchie. Wat opvallend is, is dat de meerderheid groter is bij de gevestigde partijen – zelfs bij D66 en GroenLinks – dan bij de PVV en […]

Rauw

Goede Vrijdag. Om drie uur in de middag de duisternis en rouw, maar ook – voordat de hanen kraaiden – de verloochening, tot drie maal toe. Pappa, met dit gedicht breng ik dit dichterbij. Er is nog zoveel achterstallig onderhoud. En de opstanding op de derde dag? Daar hebben we het voorlopig niet over. Al […]

Every night when the sun goes in.

Een lied van verlangen naar de trein die je aan het einde van je leven – bij zonsondergang – naar huis zal brengen. Toen ik het in de jaren negentig voor het eerst zong, resoneerde het en het klinkt nog steeds. Ik heb de eerste drie coupletten gezongen toen ik afscheid nam van DOE040, een […]

Bekentenis

Ik wil in deze blog mijn verhalen met anderen delen, maar er zit nog wat anders achter. Ik heb een boek geschreven en wil dat uitgeven. Klinkt makkelijk, maar blijkt moeilijk. Er worden zoveel romans geschreven – schrijven is een besmettelijke ziekte die vooral vrouwen van mijn leeftijd treft – dat uitgevers door de bomen […]

Later als je groot bent

Begin 2017 zag ik deze foto van Alan Kurdi (uit 2015) weer. Het trof mij dat dit mannetje, met zijn zwarte haartjes en zijn gedrongen lijfje, zo heel erg op Sem leek. Hij lag daar op het strand precies als mijn kleinzoontje van twee, die net ingeslapen was. Toen kwam dit verhaal bij mij op. […]

Waanzin

Ik praat tegen mezelf. Waanzin! Mijn hoofd werkt niet, niet zoals het zou moeten. Dus geef ik mezelf aanwijzingen. Hardop! Als een blinde zoek ik mijn weg. Tot ik met een klap … tegen je aanbots. Het spijt me! Maar … Je loopt me ook gruwelijk in de weg.Deel dit verhaal op social media

De kleine prins

Als vrijwilliger bij 113online viel me op dat veel – zo niet de meeste – mensen, die het leven niet zien zitten, zich fundamenteel onbegrepen voelen. Ik zocht naar een manier om troost te bieden in de wetenschap dat het onmogelijk is om een ander volledig te begrijpen. Meestal begon ik daarmee. Met het delen […]