straf

Kind in de gang

deur gesloten

kijk jij

hoe je lief kunt zijn, anders

hoef je niet terug te komen

je gedachten reiken

omhoog

sferen van het hemelse

vellen van het bestaan

en daarbuiten?

grenzeloos

oneindig

 

dat is de vuilnisbak van mijn wiskundedocent

en als je denkt dat je het begrijpt

dan is er altijd eentje meer

of twee keer zoveel

alles kan

ik durf als ik vasthoud

aan de getallenlijn

is het makkelijk praten over google

googleplex woorden

die zeggen

dat ik het echt

nooit meer zal doen

 

Mag ik binnenkomen?

Deel dit verhaal op social media

3 Replies to “straf”

  1. Alice, je bent aan het verwerken. Je hebt zo te lezen, heel wat meegemaakt, wat nu weer boven komt drijven. Dat het schrijven van verhalen en gedichten je mag ondersteunen. Sterkte.

  2. Flarden van intens kinderleed komen in dit gedicht bij mij binnen. Hoop dat het heel langzaam mag slijten, wegebben, vervagen, een plaatsje krijgen…. of misschien vervangen door…… bedenk maar wat.
    Liefs

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *